FRANCISCI PETRARCA PSALMI PENITENTIALES I-IV-VI PSALMUS I 1. Heu michi misero, quia iratum adversus me constitui Redemptorem meum, et legem suam contumaciter neglexi. 2. Iter rectum sponte deserui; et per invia longe lateque circumactus sum. 3. Aspera quelibet et inaccessa penetravi; et ubique laboret angustie. 4. Unus aut alter ex gregibus brutorum; et inter lustra ferarum habitatio mea. 5. In anxietatibus cum voluptate versatus sum; et in sentibus cubile meum stravi. 6. Et obdormivi in interitum; et speravi requiem in tormentis. 7. Nunc igitur quid agam? Quo me in tantis periculis vertam? Spes adolescentie mee corruerunt omnes. 8. Et factus sum naufrago simillimus, qui, mercibus amissis, nudus enatat, iactatus ventis et pelago. 9. Elongatus ego sum a portu, et viam salutis non apprehendo, sed rapior sinistrorsum. 10. Video tenuiter quidem; sed hinc michi gravius duellum, quia irascor michimet, et anime mee sum infestus. 11. Irascor peccatis meis, sed ingenti miseriarum mole depressus sum; nec est respirandi locus. 12. Sepe fugam retentavi, et vetustum iugum excutere meditatus sum; sed inheret ossibus. 13. O si tandem excidat a collo meo! Excidet confestim, si tu iusseris, Altissime. 14. O si michi sic irascar ut te diligam, vel sero! 15. Sed multum timeo, quia libertas mea meis manibus labefacta est. 16. Iuste crucior, consensi. Labore torqueor dignissimo. 17. Quid michi procuravi demens? Cathenam meam ipse contexui, et incidi volens in insidias mortis. 18. Retia michi disposuit hostis, quacunque ibam; et pedibus meis laqueos tetendit. 19. Ego autem despexi, et incessi securus inter lubrica, et in peccatis michi blanditus sum. 20. Credidi iuventutis decus non aberrare, et secutus sum qua me tulit impetus. 21. Et dixi mecum: «quid ante medium de extremis cogitas? Habet etas quelibet suos fines. 22. Videt ista Deus, sed irridet; facillimus erit ad veniam. Converti poteris cum voles.» 23. Nunc consuetudo pessima suum vindicat mancipium, et vincit manus frustra reluctanti. 24. Quo fugiam non habeo, nam et ego vinctus sum, et refugium meum longe est. 25. Moriar in peccatis meis, nisi auxilium michi veniat ex alto. 26. Non merui, fateor; sed tu, Domine, miserere, et extende manum tuam pereunti. 27. Et, memor promissionum tuarum, eripe me de faucibus inferni. 28. Gloria Patri et Filio, et Spiritui Sancto. Sicut erat in principio, et nunc, et semper, et in secula seculorum. Amen. PSALMUS IV 1. Recordari libet munerum tuorum, Deus, ut sit michi confusio ante oculos, et rubor in genis meis. 2. Sic enim forte misereberis, ubi non prorsus oblitum videris omnium que michi tribuisti, largitor optime. 3. Tu michi celum et stellas (quid enim horum indigebas?), tu michi vicissitudines temporum creasti. 4. Tu solem et lunam, tu dies noctesque, tu lucem ac tenebras discrevisti. 5. Aer opus digitorum tuorum; serenitatem ac nubes tu fecisti, et ventos et pluvias. 6. Terram aquis involvisti, fecisti montes et maria, valles ac planitiem, fontes, lacus ac flumina. 7. Hec intus variis seminibus fecundasti, circum quoque multiplici specie decorasti. 8. Herbis virentibus vestisti campos; distinxisti colles floribus et silvas ramorum foliis. 9. Fatigato requiem preparasti, estuanti umbras arborum, et ad otium secessus amenissimos; 10. sitienti fontes lucidos, esurienti baccas omnis generis, et refectionis quam multiplicis alimenta. 11. Quam multiformibus animantibus terras et pelagus implesti, et circumfusos tractus aeris: quis cunta dinumeret? 12. Hec omnia pedibus hominum subiecisti. Usque ad oblectationes varias amasti hominem. 13. Nec me minus ideo quia cum multis; quin et singularia quedam prebuisti michi. 14. Tu corpus hominis pre cuntis creaturis tuis adornasti; tu membra miris ordinibus collocasti. 15. Os illi imperiosum ac serenum, spiritumque tui capacem et contemplatorem celestium. statuisti. 16. Addidisti artes innumeras quibus vita hec foret ornatior: eterne quoque vite spem dedisti. 17. Ostendisti viam qua gradiendum foret; aperuisti aditum in tabernacula tua; monuisti quid cavendum atque unde declinandum sit. 18. Deputasti comitem perpetuum ac ducem; gressus omnes e specula contemplatus es, et errores meos observasti. 19. Cadentem sustentasti, labentem firmasti, errantem direxisti, prostratum sustulisti, suscitasti mortuum. 20. Miseratus es labores meos totiens ubi non misericordia sed odio dignus eram. 21. Et quibus meis meritis tam multa, tam digna, tam grandia gratis et indignus hec accepi? 22. Pro his omnibus quid tibi retribuerim vides; veruntamen miserere iterum et succurre, quia sine te morior. 23. Ingratitudinum mearum ne reminiscaris amplius, sed salvam fac animam meam, nil iam de propriis viribus sperantem. 24. Gloria Patri et Filio et Spiritui Sancto. Sicut erat in principio, et nunc, et semper, et in secula seculorum. Amen. PSALMUS VI 1. Circumvallarunt me inimici mei, perurgentes me cuspide multiplici. 2. Obtorpui infelix et contremui vehementer: horror mortis superastitit michi. 3. Incubui in baculum meum, et dixi: ecce perferam, nec succumbam. 4. Non respexi ad orientem, nec unde debueram auxilium expectavi; nec sicut dignum fuerat, speravi. 5. Propterea firmamentum cui innixus eram me destituit repente, et ego pronus in terram sum prostratus. 6. Agnovi cadens quam debiliter stetissem. Predones insultarunt corruenti. 7. Spoliarunt me divitiis multis, quesitis michi de longinquo. Tabe et cruore deformarunt me. 8. Vulneribus gravissimis confecerunt me. Semianimem ac nudum reliquerunt in deserto. 9. Caput et pectus meum transfixerunt, sed subter precordia mea debacchati sunt acerbius. 10. Illic vulnus situ putruit; illic vite mee metuo; illic, Domine, manus tuas adhibe velociter. 11. Vivis enim, Salvator mi, et hec aspiciens ex alto, tacuisti; et passus es, quia ego promerui. 12. Misereberis fortasse, nec patieris in finem, quoniam tu solus potens es prescribere leges morti. 13. Ipse arcebis carnifices ab interitu meo, quoniam in te spes mea magna est. Ipse salvum me facies de manibus impiorum. 14. Gloria Patri et Filio et Spiritui Sancto. Sicut era in principio, et nunc, et semper, et in secula seculorum. Amen.